ΛΟΒΣΧΕΣΕΙΣ

Ένα νησί, εγώ και εσύ.

82views

Ξέρω πως κάπου εκεί έξω υπάρχει ένας κόσμος για εμάς. Είναι ακριβώς έτσι όπως τον έχω ονειρευτεί.

Μια ατελείωτη θάλασσα με κύματα και βότσαλα και τον πιο λαμπερό ήλιο. Μόνο εγώ εσύ και η θάλασσα. Χωρίς δρόμους να γυρίσουμε πίσω. Χωρίς κινητά για να μας εντοπίσουν. Το ξέρω  πως υπάρχει αυτό το νησί για εμάς. Μια μικρή, ασήμαντη και ξεχασμένη κουκκίδα στον χάρτη, που κανένας δεν προσέχει.

 

Θα σε συναντήσω πάνω σε εκείνο τον βράχο που σκάει το κύμα. Εκεί που ο ήλιος καίει και ταυτόχρονα πέφτουν μικρές σταγόνες αλμύρας από την θάλασσα. Μας έχω φανταστεί πολλές φορές σε αυτό το σημείο. Λατρεύω αυτές τις  μικρές λεπτομέρειες. Ξέρεις … τον ήλιο, το νερό, την ηρεμία. Πράγματα απλά, καθημερινά, που κοιτάμε και προσπερνάμε. Ξέρεις , μαζί σου δεν θέλω να τα προσπερνάω. Θέλω να καθόμαστε παρέα και να τα απολαμβάνουμε.

 

Ξέρεις θα μπορούσα να ανακαλύψω και με άλλους αυτό το νησί. Όμως, δεν το ήθελα. Ξέρεις πως μόνο εσύ με εμπνέεις  να ανακαλύπτω καινούργια πράγματα. Δεν είμαι σίγουρη γιατί ακριβώς συμβαίνει αυτό. Ίσως γιατί εσύ είσαι η εξέλιξη μου.

Θα περιμένω για να διανύσουμε μαζί όλο αυτό τον δρόμο για να φτάσουμε σε αυτό το νησί. Στο νησί με την θάλασσα, εσένα και εμένα. Άντε και τον ήλιο. Καλά… και το φεγγάρι. Αλλά τίποτα άλλο. Δεν θέλω κανείς και τίποτα να μου αποσπά την προσοχή από το να σε ερωτεύομαι ασταμάτητα.

Ηλιοκαμένοι, απομονωμένοι και ευτυχισμένοι. Σε ένα νησί μόνο για δύο. Έχω την ελπίδα πως μαζί σου αυτό μπορεί να γίνει κάποια μέρα κάτι περισσότερο από όνειρο. Μόνο μαζί σου θέλω να ζήσω όλα αυτά που φαντάζομαι. Όχι από επιλογή, ούτε από τύχη, αλλά από ανάγκη. 

Από ανάγκη να είσαι εσύ αυτός ο ένας και μοναδικός που ταιριάζει με την δική μου καρδία!

Και άμα δεν με πιστεύεις, τότε ρώτα την θάλασσα. Ρώτα την και αυτή θα σε διαβεβαιώσει πως ποτέ δεν ήρθα εδώ με κανέναν άλλον. Ρώτα την και αυτή θα σου πει πως το γέλιο μου δεν ήταν ποτέ πιο δυνατό από όσο είναι μαζί σου.

Τον πόνο μου τον έχει πνίξει πολλές φορές η θάλασσα, την ευτυχία όμως που μου χαρίζεις εσύ δεν θα μπορέσει ποτέ να χωρέσει στα βάθη της. Δεν ξέρω αν είναι ανακυκλώσιμη ή απλώς ασταμάτητη. Εύχομαι όμως να μην βρω ποτέ τον τελειωμό της.

Κρεβάτι μας η ακτή και στέγη μας ο ουρανός. Μόνο εγώ και εσύ. Θα περιμένω. Το ξέρω πως θα έρθει αυτή η μέρα. Υπάρχει αυτή η θάλασσα. Την έχω ονειρευτεί πολλές φορές, τόσες που μπορώ σχεδόν να την αγγίξω. Βοήθησε με να την βρω.

Μόνο μαζί σου θέλω να το κάνω. Μόνο μαζί.

 

 

Leave a Response