ΣΧΕΣΕΙΣΦΙΛΙΕΣ

Απλά κομμάτια χαρτί ή όχι μόνο;

307views

Και τι είναι τελικά οι φωτογραφίες; Αναμνήσεις με υλική υπόσταση. Στιγμές παγιδευμένες σε ένα “κλικ”. Συναισθήματα που αποκτούν ξαφνικά και “μαγικά” υπόσταση.

Όπως είπε κάποιος κάποτε, “οι φωτογραφίες είναι πόρτες προς το παρελθόν, αλλά επιτρέπουν και μία ματιά στο μέλλον”. Είναι ο τρόπος του ανθρώπου να κάνει “save” το κλάσμα του δευτερολέπτου που φεύγει και δεν θέλει να ξεχάσει. Είναι το πριν και το μετά.

Πώς ένα κομμάτι χαρτί εμποτισμένο με χρώμα μπορεί να προκαλέσει τόσα συναισθήματα, να ξυπνήσει μνήμες που είχαν πέσει σε λήθαργο, να ζωντανέψει στιγμές βαθιά θαμμένες στο παρελθόν; Τι είδους μαγεία είναι αυτή;
Και ναι, σκόπιμα αναφέρθηκα στο “χαρτί”. Γιατί η αξία της φωτογραφίας είναι εκεί.

Στην αφή. Στο άλμπουμ. Όχι σε μία μνήμη flash.

Να τις τυπώνετε τις φωτογραφίες. Μόνο έτσι θα μείνουν. Και όπως και να το κάνουμε, η αίσθηση είναι διαφορετική. Μια φωτογραφία που θα πέσει κατά λάθος μέσα από ένα παλιό, ξεθωριασμένο βιβλίο. Μια φωτογραφία που είχε ξεχαστεί σε μία τσάντα και σε συνόδευε σιωπηλά. Κι ας μην το ήξερες.

Και αιφνιδίως ανακαλύπτεις. Ανακαλύπτεις έναν κόσμο μάλλον γνώριμο, μάλλον οικείο. Ένας χτύπος της καρδιάς που αιχμαλωτίστηκε. Για να φέρει στο παρόν ανθρώπους, συναισθήματα, εμπειρίες, μυρωδιές, γεύσεις, ήχους, αναμνήσεις (που δεν ήξερες καν ότι δημιουργείς τη δεδομένη στιγμή, απλά το ζούσες). Το μόνο που ήξερες είναι ότι περνάς καλά. Και δεν ήξερες πώς να το κάνεις να κρατήσει για πάντα (αν και το ευχόσουν όσο τίποτε άλλο).

Ε, με αυτό το “κλικ” τα κατάφερες. Χάρισες την αθανασία σε αυτή τη στιγμή της ξεγνοιασιάς..

Κι όταν έχεις τις μαύρες σου, κι όταν νιώθεις κάπως μόνος και μιζεριάζεις και ξεχνάς να νιώσεις ευγνωμοσύνη για αυτά που έχεις και θεωρείς δεδομένα, ρίξε μια ματιά σε αυτά τα κομμάτια χαρτί. Θα σου θυμίσουν μέρες που ένιωθες να σου ανήκει ο κόσμος ολάκερος. Γιατί σου έφτανε που ήταν αυτοί μαζί σου, όπου κι αν ήταν το δικό σας εκεί.

Μπορεί να ξετρυπώσεις έναν παλιό εαυτό, έναν άνθρωπο που ήξερες καλύτερα από τον καθένα αλλά πλέον έχει αλλάξει, πιθανότατα προς το καλύτερο, γιατί έχει ωριμάσει και έχει κατασταλάξει στις επιλογές του (ΝΑΙ, εσένα εννοώ!).

Μπορεί να βρεις δυο φιλαράκια που έκαναν την κάθε μέρα σου καλύτερη αλλά πλέον δεν ξέρουν πώς περνάς την μέρα σου… γιατί ο καθένας πήρε τον δρόμο του. Εξάλλου, αυτό πρέπει να γίνεται πάντα. Να καταλήγει ο καθένας εκεί που ανήκει. Ίσως πάλι, να σου χαμογελάσει κάποιος που κάποτε ήταν δίπλα μα τώρα δεν είναι, αλλά εσύ είσαι ακόμα χαρούμενος για αυτό το κάποτε που υπήρξε και αναπολείς με νοσταλγία όσα καταφέρατε να ζήσετε μαζί.

Ο δικός μου ορισμός για τις φωτογραφίες;

Μικροί παράδεισοι που αγωνιούν να μην ξεχαστούν.

  • Και αφού διάβασες τις σκέψεις που μοιράστηκα μαζί σου, πήγαινε στην αποθήκη και ψάξε τα ξεχασμένα άλμπουμ.. Ίσως βρεις θησαυρούς.. ξεχασμένους θησαυρούς..
  • Και αφού τους βρεις, δημιούργησε καινούριους! Διάλεξε 10 φωτογραφίες από στιγμές που θέλεις να κάνεις αθάνατες και τύπωσέ τες στο χαρτί!

Σε λίγα χρόνια από τώρα, θα με θυμηθείς 😉

 

Leave a Response