STORIESΣΧΕΣΕΙΣ

Ερωτεύομαι τα πρωινά που ξυπνάμε μαζί

595views

 

 

Κάθε φορά που κοιμάμαι πλάι σου αντιμετωπίζω το ίδιο πρόβλημα. Δεν μπορώ να σηκωθώ το πρωί! Το περίεργο θα ήταν να μπορούσα άλλωστε. Ποια είμαι εγώ που θα μπορούσα να πω όχι στην ευτυχία? Κάθε φορά που ξυπνάμε μαζί είναι διαφορετικά. Πιο ωραία από την προηγούμενη αλλά ποτέ καλύτερα από την επόμενη. Ξέρω πως όσες φορές και αν ξυπνάμε αγκαλιά, πάντα θα θέλουμε μια ακόμα.

Το πάθος μπορεί να φύγει, ο έρωτας μπορεί να ξεθωριάσει, μα η ζεστασιά που έχει το πρωινό σου βλέμμα όταν ξυπνάς και με βλέπεις να κουρνιάζω πάνω στο στήθος σου δεν θα σβήσει ποτέ, αγάπη μου. Εκείνη την στιγμή νυσταγμένη και με τσίμπλες, είμαι πιο ευτυχισμένη από πότε. Πρέπει να το πάρεις και εσύ απόφαση. Δεν θα με χορτάσεις ποτέ. Κοίτα με πάντα με αυτό τον τρόπο και σου υπόσχομαι πως θα έχω κάτι να σου δίνω πάντα!

 

Τα πρωινά μαζί σου είναι ένα από τα πιο όμορφα πράγματα που μπορώ να φανταστώ. Μετά από κάθε ξύπνημα, σε ερωτεύομαι από την αρχή. Σε ερωτεύομαι γιατί μου φτιάχνεις την μέρα. Αφού ξύπνησα δίπλα σου, τι θα μπορεί να με ρίξει? Το ξέρουμε και οι δύο πως τίποτα δεν μπορεί.

Όσοι άνθρωποι και αν έχουν περάσει από την ζωή σου, ελάχιστοι είναι αυτοί που ξεχωρίζουν. Μερικοί ξεκινάν ενθαρρυντικά και σε μπερδεύουν. Είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις τον ενθουσιασμό από την ευτυχία. Το πρωινό ξύπνημα μπορεί να βοηθήσει όμως. Η πρώτη σπαστική ακτίνα του ήλιου που θα σε ξυπνήσει θα είναι αρκετή για να σου δείξει πως ο άνθρωπος που κοιμάται δίπλα σου είναι αυτός που κάνει την καρδιά σου να χτυπάει λίγο πιο δυνατά. Αυτό παθαίνω μαζί σου το πρωί.

 

Δεν γίνεται θα λες. Δεν γίνεται να ξυπνάω μαζί σου κάθε φορά και να μην μπορώ να το συνηθίσω ποτέ. Δεν γίνεται να μην σταματάει ποτέ αυτή η γαλήνη. Και όμως γίνεται θα σου λέω κάθε φορά. Κάθε φορά πιο πολύ. Θα μπορούσε να μην υπάρχει καθόλου θλίψη στην ζωή μου. Θα μπορούσε κάθε μέρα να είναι γιορτή για μένα. Όλα αυτά υπό έναν όρο. Να ξυπνάω δίπλα σου.

Ο έρωτας δεν κρύβεται στη λάμψη και στα φώτα. Ο έρωτας κρύβεται πίσω από τις κουρτίνες. Κάτω από το πάπλωμα. Μέσα στο χάδι σου. Στο βλέμμα σου. Ξέρω πως εκεί θα τον βρίσκω πάντα. Ξέρω επίσης πως όταν σηκωθώ θα τον χάνω. Αλλά αυτό το βλέπω ως κίνητρο. Ως κίνητρο για να τον αναζητώ και το επόμενο πρωί.

 

Όταν δεν ξυπνάμε μαζί αναπολώ και ζηλεύω τα πρωινά που ξυπνούσαμε. Έτσι έμαθα να ξεχωρίζω τα πρωινά μου. Την καλή από την μέτρια μέρα. Ανάλογα με το αν ξυπνήσαμε αγκαλιά. Είναι τρελό, μα φέρομαι σαν μικρό παιδί. Μέσα στην τρέλα μου όμως συνειδητοποιώ πως βρήκα το ελιξίριο της νεότητας. Κατάλαβα πόσο μάταια οι επιστήμονες πασχίζουν για να καλύψουν την ανάγκη των ανθρώπων να δείχνουν νεότεροι. Το μυστικό είναι ένα και λέγεται ευτυχία. Άμα ξυπνούσαν και αυτοί δίπλα σου, ίσως να μπορούσαν να το καταλάβουν.

 

2 Comments

Leave a Response