#SALTYKINDOFLIFE

Inspiration recovery:101

369views

Καλώς ήρθατε πάλι στην στήλη του #saltykindoflife.

Νομίζω πως έχω προσπαθήσει να συντάξω ένα νέο άρθρο για αυτή τη στήλη αμέτρητες φορές. Νιώθω σαν να μην μπορώ να βρω σπίθα σε οτιδήποτε γράφω. Είχα συνηθίσει μέχρι σήμερα να γράφω όποτε αισθάνομαι κάτι πολύ ισχυρό ή κάτι τελείως ασυνήθιστο. Κανένα ισχυρό συναίσθημα ή ασυνήθιστο γεγονός όμως δεν έχουν μπει στη ζωή μου τελευταία. Φαντάζομαι λοιπόν ότι αυτό που βιώνω τώρα είναι η έλλειψη έμπνευσης.
Η τελευταία φορά που προσπάθησα να γράψω άρθρο με βρήκε στο αεροπλάνο προς τη Σάμο, μέσα σε έναν μεγάλο εκνευρισμό και με ένα συναίσθημα ότι απογοητεύω τον εαυτό μου που δεν έχω γράψει κάτι αξιόλογο για να αναρτήσω στο passengers.gr. ΚΑΙ ΜΟΥ ΗΡΘΕ. Θυμήθηκα μέσα σε όλα αυτά ότι μία από τις πιο συχνές ερωτήσεις που μου κάνετε στο Instagram είναι «Από πού αντλείς έμπνευση;» ή «Τι κάνεις όταν δεν έχεις έμπνευση;».

Να λοιπόν για τι θα γράψω:

Inspiration recovery: 101

Το πρώτο πράγμα που κάνω ότι μπαίνω σε αυτήν την κατάσταση νομίζω ότι είναι το πιο κλισέ: Κάθομαι και απολαμβάνω τη μουσική. Και όταν λέω απολαμβάνω εννοώ ότι αποσυνδέω το Wi-Fi, αποσύρομαι από τις συνομιλίες, «κοιτάω» το κενό και οραματίζομαι οτιδήποτε φέρνει ο εγκέφαλός μου χωρίς δεύτερη σκέψη. Μπορεί να είναι κάποια ανάμνηση, κάποιο συναίσθημα ή απλώς να ονειροπολώ. Πολλές φορές (επειδή με εξιτάρει σε πολλά επίπεδα η δημιουργία εικόνας) μπορεί να πλάθω στη φαντασία μου μία σκηνή ταινίας ή ένα βίντεο βασισμένο στην μελωδία που ακούω. Χωρίς να το καταλαβαίνω όταν έχω αφεθεί πλήρως στη σκέψη η «σκηνή» αυτή έχει αρχή, μέση και τέλος και έχουν διαμορφωθεί και αρκετές λεπτομέρειες. (Το τραγούδι του τελευταίου μήνα είναι των Black Sabbath και λέγεται Caravan Planet).

Έχω μια υπόνοια ότι και η δεύτερη δράση μου για να βρω την έμπνευση μου είναι κάπως κλισέ: βγαίνω για έναν μεγάλο, πολύ μεγάλο περίπατο. Σε αυτόν τον περίπατο όμως δεν φοράω ακουστικά, προσπαθώ να παρατηρώ, να κοιτάω, να βλέπω, να ακούω, να μυρίζω και να νιώθω. Μπορεί να παρατηρώ πρόσωπα και να πλάθω μια μικρή εικόνα για τους αγνώστους που περνούν από δίπλα μου. Μπορεί να μυρίζω τον αέρα και να θυμάμαι την τελευταία φορά που ένιωσα αυτήν την αύρα. Μπορεί να κοιτάζω κτίρια και να τα παρατηρώ τόσο που από εκεί που φαινόντουσαν συνηθισμένες πολυκατοικίες να έχουν ιδιαίτερες γωνιές που θέλω να χρησιμοποιήσω ή τουλάχιστον να θυμάμαι. Μπορεί να εστιάσω στον καιρό ή στην υγρασία του αέρα ή στα σύννεφα, για παράδειγμα ο ανοιξιάτικος καιρός μου θυμίζει πάντα τον πρώτο μου έρωτα και μια πιάνει μια γλυκιά μελαγχολία που σίγουρα θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω για να δημιουργήσω κάτι.

 

Το τρίτο, εξαιρετικά βασικό και χρήσιμο (αλλά τρομερά δύσκολο να εφαρμοστεί εξαιτίας του κύματος τεχνολογίας που τρώμε στα μούτρα καθημερινώς): δεν αναζητώ έμπνευση μέσω του διαδικτύου. Προσπαθώ να μην ψάχνω αυτό που θέλω στο Instagram ή στο Pinterest ή στο Google γιατί πολύ απλά αποθαρρύνομαι. Βλέπω ένα τελειοποιημένο αποτέλεσμα που έχει δημιουργηθεί με πολύ καλό εξοπλισμό, στην κατάλληλη τοποθεσία, με άτομα που ξέρουν ακριβώς τι κάνουν και αυτό μου δημιουργεί το αίσθημα πως ότι και να κάνω θα είναι πολύ λίγο μπροστά σε αυτό που βλέπω εκείνη τη στιγμή. Προσπαθώ λοιπόν αντ’ αυτού να διαβάσω λίγες σελίδες από ένα βιβλίο ή να δω μια ταινία, που απλά θα κινητοποιήσουν την φαντασία μου και την αποφασιστικότητα μου να κινηθώ με τον δικό μου ρυθμό και τα δικά μου μέσα.

Άφησα το απλούστερο βήμα για το τέλος και αυτό είναι το να δηλώσω μια μικρή «παραίτηση». Προσπαθώ να αποδεχτώ ότι αυτό το διάστημα τα πράγματα δεν λειτουργούν όπως θα ήθελα και σταματάω να πιέζω τον εαυτό μου. Στην τελική ανάλυση πρέπει να εμπιστευτώ λίγο και τη ροή. Εννοώ πως αν δεν μπορώ να δημιουργήσω, αν δεν έχω καμία νέα ιδέα, αν ξεκινάω κάτι και δεν μπορώ να το ολοκληρώσω δεν σημαίνει ότι έχασα για πάντα τη φαντασία μου ή τον τρόπο αντίληψής μου ή την δημιουργικότητα μου. Σημαίνει απλώς ότι πρέπει να κάνω ένα διάλειμμα και να μάθω να αγαπώ τον εαυτό μου ακόμη και στην φάση του διαλείμματος που μπορεί να μου φαίνεται «μη-παραγωγική».

Αυτό ήταν το άρθρο που σκαρφίστηκα να μοιραστώ μαζί σας και ελπίζω να ήταν έστω και λίγο βοηθητικό! Θέλω να ευχαριστήσω θερμά την @giota__mit που μου έδωσε την φωτογραφία της για να ολοκληρωθεί το κείμενό μου. Μην ξεχνάτε να μου δείχνετε την καθημερινότητά σας δίπλα στη θάλασσα στο #saltykindoflife, χαίρομαι πολύ να βλέπω τις φωτογραφίες σας.
X Λ.

Leave a Response