STORIESΣΧΕΣΕΙΣ

Κάθε δάκρυ μιας ελπίδας

233views

03:15, μην ξεχάσω να κλείσω την πόρτα καθώς φεύγω.

-Κάθισε. Μέχρι να τελειώσω το τσιγάρο μου θέλω να μου τα έχεις πει όλα.

-Εντάξει.

-σιωπή-

-Κοίταξε…δεν γνωρίζεις ποτέ πραγματικά τι κρύβει ο καθένας κάτω από τα ρούχα του. Ανεξίτηλα σημάδια και ματωμένα χέρια. Ρούχα ποτισμένα με ιδρώτα για το άγχος της επόμενης ημέρας και για το τι θα φέρει. Να μην μπορούμε να φέρουμε τον ήλιο στην ζωή μας επειδή βρισκόμαστε συνεχώς εν κινήσει και αλλάζουμε εποχές και κλίμα. Σου μιλάω για την θάλασσα που θέλει να με αγκαλιάσει όπως το προηγούμενο καλοκαίρι που με έπνιγαν τα βλέμματα στον βυθό των ονείρων μου. Τα όνειρα ίσως που δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ. Ένα βλέμμα μιλάει περισσότερο από ένα φιλί ή ένα χάδι, από μια αγκαλιά ή τον έρωτα. Μερικές φορές δεν πιστεύω ούτε εγώ ο ίδιος πως στα λέω αυτά.

03:30 και το σενάριο φαντάζει γνώριμο. Το ύφος μου πλέον δεν συγκινείται με τίποτα και το χέρι μου τρέμει ενώ κρατάω το τσιγάρο.

-Τόσο οικείο πλέον να βιώνω ίδιες καταστάσεις με διαφορετικά προσωπεία. Αγάπησα με όλη την δύναμη που έχει η ύπαρξή μου και εκείνοι την αφήνουν κάτω να σπάσει και να χαθεί μαζί με τον άνεμο της εποχής μας. Πόσο σκληρό να παίρνουν άλλοι αποφάσεις για την ζωή σου και να προχωράνε ακάθεκτοι σαν να μην συνέβη τίποτα. Σε αυτό που δύσκολα βλέπουν τα μάτια των άλλων. Δεν ξέρω… σκαλίζω την στάχτη και μάλλον γι’ αυτό καίγομαι. Είναι όμορφο να συμπληρώνεις το μοτίβο του άλλου. Το ψηφιδωτό που αποτελείται από τόσα χρώματα.

-Το τσιγάρο τελειώνει.

-Ίσως πρέπει να κάψω όλες τις σελίδες που έγραψα για να ζεστάνω την καρδιά μου. Ένα “πρέπει” που με λυγίζει, όμως θα με κάνει πιο δυνατό.

-Πάντα ανθίζει κάτι από την στάχτη και ίσως αυτό να είναι και το πιο όμορφο λουλούδι.

-Συμφωνώ…όλα έχουν τον κύκλο τους. Αρχή, μέση, τέλος.

-Ακριβώς. Και εσύ δεν βρίσκεσαι στο τέλος αλλά στην αρχή.

-Σ’ ευχαριστώ που μου το υπενθυμίζεις.

-Το τσιγάρο τελείωσε. Καλή συνέχεια και θα τα ξαναπούμε.

03:40 κλείνοντας ίσως για πάντα την κίτρινη πόρτα με ένα γλυκόπικρο συναίσθημα.

Leave a Response