ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟΛΙΓΟ ΑΠ'ΟΛΑ

Όλη μας η ζωή… ένα σπασμένο τηλέφωνο!

247views

Μα καλά που ζεις; Άσε με να σου πω δύο λόγια, να σου δείξω πως λειτουργεί ο κόσμος!

Τι μου είπες και τι σου απάντησα εγώ; Καμία σημασία δεν έχει γιατί εκείνος άκουσε κάτι άλλο. Ακούστηκε και κάτι διαφορετικό από εκείνα τα παιδιά που κάθονταν στο παγκάκι στην πλατεία. Η φίλη σου εσένα τι σου είπε ακριβώς; Aαα. Έτσι σου είπε; E αφού το άκουσε με τα ίδια της τα αυτιά αλήθεια θα είναι. Εγώ την πιστεύω. Σε ποιόν θα το πούμε τώρα; Ποίος έχει σειρά;

Δεν γίνεται να μην το πω σε κανέναν. Δεν είναι από τα γεγονότα που απλά “κρύβονται”. Τι εννοείς όταν λες πως δεν με αφορά; Με αφορά. Καλά έχεις δίκιο, δεν με αφορά, όμως κάπου, κάποιος, κάποτε μιλούσε για δικά μου μυστικά που καθόλου δεν τον αφορούσαν. Βασικά να σου πω κάτι; Δεν σε πιστεύω! Έχω αμφιβολίες ότι δεν άκουσες καλά ή δεν κατάλαβες. Δεν σου τα είπαν καλά. Πιστεύω πως πρέπει να το πούμε και στα κορίτσια για να μας πουν την γνώμη τους. Σίγουρα κάτι σου έκρυψαν εκείνοι που σου το είπαν.

Έτσι εξελίσσονται πλέον οι ανθρώπινες σχέσεις. Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη. Δεν υπάρχει αλήθεια. Δεν υπάρχουν υποσχέσεις. Το μυστικό έχει καταντήσει είδος προς εξαφάνιση. Άμα πεις σε κάποιον ένα μυστικό από εκείνη την στιγμή παύει να είναι μυστικό. Θα το πει. Πρέπει να το πει. Αλλιώς θα σκάσει.

 

Θα σου δώσω και μια φιλική συμβουλή. Υπάρχουν μερικά μυστικά που είναι πολύ βαρετά. Ε αυτά δεν πρέπει να τα αφήνουμε έτσι! Να ασκήσουμε ένα κοινωνικό λειτούργημα βρε αδερφέ. Να τα στολίσουμε λίγο. Να τα κάνουμε λίγο πιο πικάντικα. Να βάλουμε σάλτσα πως το λένε τέλος πάντων. Και άμα σε ρωτήσουν πως το ξέρεις πες “απλά έτσι άκουσα”. Ε και αφού το άκουσες (και τι σημασία έχει αν δεν ήσουν μπροστά όταν έγινε) τα λόγια σου είναι ακριβή και αδιαμφισβήτητα.

Αχ, τι ωραία που τα λες!

 

Επειδή σε συμπαθώ θα σου πω και μια ακόμα συμβουλή. Τα δικά σου μυστικά μην τα μοιράζεσαι με κανέναν! Μόνος σου πρέπει να πορεύεσαι στην ζωή. Μόνος σου στις πίκρες και στις δυσκολίες. Τι; Σου φαίνεται σκληρό; Εντάξει λοιπόν, δοκίμασε την άλλη λύση τότε. Ας εμπιστευτείς τους άλλους και θα δεις. Κάνε σήμερα στους φίλους σου εξομολόγηση καρδίας και την επόμενη μέρα θα τους δεις να παίζουν σπασμένο τηλέφωνο με την ζωή σου. Όχι ότι δεν το κάνουν ήδη, έχω ακούσει πολλά και για σένα άλλωστε.

Ξέρεις κάτι όμως; Με κούρασες και σταματάω εδώ. Δεν αξίζει να σε διαφωτίσω. Βλέπεις, είσαι πολύ χαζός για να πιστεύεις πως η εχεμύθεια υπάρχει ή υπήρξε ποτέ. Είναι κάτι εξωπραγματικό όπως η αρχαία μυθολογία! Μακάρι να ήμουν τόσο ελπιδοφόρα όπως εσύ ώστε να πιστεύω πως οι άνθρωποι μπορούν να αλλάξουν. Να γίνουν καλύτεροι ή έστω να ασχολούνται μόνο με τις δικές τους ζωές. Λυπάμαι μα μου ακούγεται σαν ανέκδοτο. Που τα έμαθες αυτά;

Είμαστε άνθρωποι. Δεν μας φτάνει μόνο μια ζωή για να ασχολούμαστε. Ενδιαφερόμαστε και για τις ζωές των άλλων γιατί πρέπει με κάτι να σκοτώσουμε την αδηφαγία μας για το κουτσομπολιό. Έτσι είμαστε! Χαιρόμαστε με την λύπη των άλλων και λυπούμαστε με την χαρά τους. Γιατί τόσο κενοί και ανικανοποίητοι είμαστε! “Ας είναι καλά αλλά όχι καλύτερα από ‘μενα”.

Είμαστε άνθρωποι και οι άνθρωποι έτσι φέρονται. Πληγώνουν, αμαυρώνουν και απογοητεύουν συνεχώς ο ένας τον άλλον. Βασικά τώρα που το σκέφτομαι, ούτε με άνθρωποι μου μοιάζουμε. Μάλλον τελικά τέρατα είμαστε!

 

Leave a Response