ΕΡΓΑΣΙΑΦΟΙΤΗΤΙΚΑ

Ομαδικές εργασίες, αυτό το βάσανο!

188views

Νέο εξάμηνο, νέα μαθήματα σημαίνει και κάποιες εργασίες. Και καλά, στις ατομικές παίρνεις ένα θέμα , φτιάχνεις το πρόγραμμα σου, διαθέτεις ένα χρόνο χ και την κάνεις. Τι γίνεται όμως με τις ομαδικές;

Ξέρω πολλοί μπορεί να θεωρούν ότι οι ομαδικές εργασίες είναι καλύτερες. Μοιράζεται η δουλειά, λίγο θα λουφάρεις εσύ, λίγο παραπάνω θα δουλέψει ο άλλος και όλα καλά. Ας δούμε τα πράγματα όμως λίγο πιο ρεαλιστικά.

Σενάριο Α’ :

Είσαι στο μάθημα μαζί με όλη την παρέα και σας ανακοινώνει ο καθηγητής ότι θα πρέπει να κάνετε ομαδική εργασία. Εννοείται πως χωρίς συζήτηση έχετε πάρει όλοι μαζί.
Και έρχεται η ώρα που πρέπει να συναντηθείτε όλοι μαζί για να ξεκινήσετε αυτή την εργασία. Όχι ο ένας “δε μπορώ σήμερα” , όχι ο άλλος “δε μπορώ αύριο”, προσπαθείτε να βρείτε μια μέρα και ώρα που να σας βολεύει όλους.

Κι αφού μετά κόπων και βασάνων καταφέρνετε να συναντηθείτε όλοι μαζί έρχεται η ώρα να αναθέσετε αρμοδιότητες.

Πάει κι αυτό.

Έλα όμως που λίγο ο ένας δυσκολεύτηκε, λίγο ο άλλος δεν πρόλαβε, λίγο κάτι έτυχε, βλέπεις ότι εργασία προχωράει με ρυθμούς πιο αργούς και από της χελώνας. Τι να κάνεις; Αποφασίζεις να βάλεις ένα χεράκι για να βοηθήσεις τη κατάσταση και κάπως έτσι καταλήγεις να κάνεις τη μισή εργασία μόνος σου!

Και κάπου εκεί είναι που αρχίζεις να αναρωτιέσαι τελικά η εργασία ήταν ομαδική ή μήπως ατομική, αφού όλη τη δουλειά την έκανα μόνος μου. Μήπως τελικά οι ομαδικές εργασίες είναι ένας μύθος;

Σενάριο Β’ :

Το σενάριο αυτό έχει δύο υποκατηγορίες.

Έστω ότι στο υποτιθέμενο μάθημα στο οποίο πρέπει να κάνεις υποχρεωτική εργασία αλλά αυτή τη φορά δεν είσαι με τη παρέα σου, ούτε καν με κάποιον γνωστό. Έτσι αναγκάζεσαι να συνεργαστείς με κάποιον ή κάποιους που γνωρίζεις για πρώτη φόρα. Και κάπου εδώ έχουμε τα δύο υποσενάρια. Το πρώτο είναι ίδιο με το σενάριο Α’, δυσκολεύεστε να συναντηθείτε όντες διαφορετικά προγράμματα και υποχρεώσεις, δε γνωρίζεστε καλά οπότε μπορεί να υπάρχει και κάποια δυσκολία γενικότερα για την εργασία, έλλειψη χημείας.

Το υποσενάριο Β’ θα έλεγα είναι λίγο πιο αισιόδοξο από τα προηγούμενα. Γνωρίζεις λοιπόν το άτομο ή τα άτομα με τα οποία πρόκειται να συνεργαστείς. Μέσα σ’ αυτό το διάστημα ανακαλύπτεις ότι υπάρχει άψογη συνεργασία και χημεία. Μέσα λοιπόν από μια τυχαία συνεργασία για μια εργασία μπορεί να γεννηθεί μια φιλία. Αν λοιπόν κάποια στιγμή χρειαστεί να συνεργαστείς με κάποιον που δε γνωρίζεις, μην δυσανασχετείς γιατί ποτέ δε ξέρεις!

Ομαδικές εργασίες λοιπόν, όσο δύσκολη κι αν μπορεί είναι η συνεργασία, δε συγκρίνονται με τις ατομικές. Οι ώρες που θα περάσεις με τα άλλα άτομα, ο κόπος και ο χρόνος που θα αφιερώσετε θα σας φέρουν πιο κοντά και θα σας δέσουν!

Leave a Response