UncategorizedΛΟΒΣΧΕΣΕΙΣ

Όταν το απαγορευμένο γίνεται απαραίτητο

248views

   Ήταν σίγουρο ότι δεν θα συνέβαινε ποτέ! Μπορούσες να το αντιμετωπίσεις. Έπρεπε να το αντιμετωπίσεις. Υπήρχαν πολλά που σε τρόμαζαν σε αυτό. Παρελθόν, σχέσεις και υποσχέσεις που σε κρατούσαν πίσω και σε γέμιζαν ενοχές ακόμα και για το τίποτα. Σκέφτηκες πολλές φορές τι θα γινόταν αν άφηνες τον εαυτό σου ελεύθερο να το ζήσει. Πάντα έπαιρνες την ίδια απάντηση. Είναι λάθος, καλύτερα να το αφήσεις εδώ!

 

Υπάρχουν άνθρωποι, που πάντα θα μας μπερδεύουν. Θα έχουν τον τρόπο, να μπαίνουν στο μυαλό μας και όσο και αν πολεμάμε μαζί τους πάντα θα μας κερδίζουν. Συνήθως είναι αυτοί οι άνθρωποι που στην αρχή υποτιμάμε! Τους συγκρίνουμε με κάτι που στα μάτια μας φαίνεται πάντα μεγαλύτερο και πιο σημαντικό. Δεν τους αφήνουμε να μας πλησιάσουν. Ίσως κατά βάθος να φοβόμαστε πως έχουν δίκιο.

Έρχονται στιγμές που βρίσκουν τον τρόπο και τρυπώνουν μέσα στη καθημερινότητα μας. Τους αποπαίρνουμε και ταυτόχρονα ευχόμαστε να συνεχίσουν αλλά είμαστε αρκετά δειλοί, για να το δείξουμε. Έτσι ξαφνικά κερδίζουν λίγο από τη ζωή μας και αμέσως οι ισορροπίες χάνονται. Δεν ξέρουμε τι συμβαίνει… ενθουσιασμός, απωθημένο, ψευδαίσθηση, ανάγκη όπως και αν ονομάζουμε αυτούς τους ανθρώπους το σίγουρο είναι ότι πλέον είναι κομμάτι μας.

Πάλι όμως δεν θα το πούμε και όταν το ενδιαφέρον τους στραφεί αλλού τα βάζουμε με εμάς ή ακόμα και με τους ίδιους… άμυνα που μας συμφέρει, για να μην παραδεχτούμε ότι κάναμε λάθος.

 

Δεν είναι σίγουρο ότι αυτοί οι άνθρωποι θα είναι πάντα σωστοί! Θα μας πληγώσουν και θα μας πονέσει περισσότερο χωρίς όμως να καταλαβαίνουμε το γιατί. Θα βρίσκουμε πάντα μια δικαιολογία να τους συγχωρούμε που στα μάτια των άλλων θα φαίνεται αδυναμία και στα δικά μας τρόπος να τους έχουμε πάλι στη ζωή μας! Τους ίδιους ανθρώπους που κάποτε δεν υπολογίζαμε…

Έχουμε δημιουργήσει αναμνήσεις μαζί τους. Για κάποιους λίγες αλλά για εμάς αρκετές για να μείνουμε. Είναι οι ίδιες στιγμές που τότε μας τρόμαζαν και τώρα τις ψάχνουμε κρυμμένες στο χρόνο, σε αυτόν που χάσαμε, σε αυτόν που κερδίσαμε… δεν θα μάθουμε ποτέ!

 

Κάποια στιγμή φτάνουμε στο σημείο να αναρωτιόμαστε τι σημαίνουν τελικά αυτοί οι άνθρωποι για εμάς; Τί είναι αυτό που μας κρατάει ακόμα μαζί τους; Συναισθήματα, φόβος να το παραδεχτούμε, στιγμές; Μήπως τα έχουμε κάνει αρκετά θάλασσα στο μυαλό μας;

Το σωστό και το λάθος έχουν χαθεί και κάπου εκεί έρχεται το ένστικτο να μας σώσει. Άλλωστε το απαγορευμένο έχει γίνει ήδη απαραίτητο και αυτό ίσως τα λέει όλα!

 

Leave a Response