ΛΟΒΣΧΕΣΕΙΣ

Ότι και να σου πω είναι τόσο λίγο για να καταλάβεις.

891views

Σου το δείχνω μα δεν μπορείς να το δεις. Σου έχω πει τα πάντα για μένα, σου έχω ανοίξει όλα μου τα χαρτιά και όμως ακόμα δεν με γνωρίζεις. Τι να σου λέω και που να καταλάβεις. Τα λόγια φαντάζουν τόσο ρηχά για να περιγράψω κάτι τόσο βαθύ, τόσο μεγάλο, τόσο δικό μας. Είναι ένα άλυτο μυστήριο ο ηλεκτρισμός που νιώθω να με διαπερνά με το που κοιταχτούμε κατάματα. Αυτή η γλυκιά ζάλη που μου προκαλείς μόνο εσύ και το κρασί. Βέβαια μια γουλιά ίσα που αντιστοιχεί σε μια σου ματιά.

Γιατί όταν με ακουμπάς, κάθε σου άγγιγμα με ναρκώνει κυριολεκτικά. Μένω καθηλωμένη και ανίκανη ακόμα και να σου ανταποδώσω το άγγιγμα. Ακόμα δεν μπορώ να ξεχάσω την πρώτη φορά που με άγγιξες. Είχα τρομάξει. Έκαιγα και δεν μπορούσα να καταλάβω το γιατί. Τρόμαξα από την αίσθηση μου προκάλεσε το άγγιγμα σου. Είχα ακουμπήσει και άλλους μα με κανέναν δεν κόντεψα να ζαλιστώ. Ήταν έρωτας από το πρώτο άγγιγμα. Από την πρώτη στιγμή ήξερα πως με εσένα δεν θα ήταν όπως με όλους τους άλλους.

 

Όταν είσαι σε κοντινή μου απόσταση σε αισθάνομαι χωρίς να σε βλέπω. Σε αισθάνομαι στο αέρα. Σε νιώθω. Μετράω τα βήματα σου μέχρι να έρθεις κοντά μου. Είναι και αυτό το άρωμα σου που με κανένα άλλο δεν συγκρίνεται. Με μαγνητίζει. Δεν μπορώ να το ξεχάσω. Ούτε να το βρω πουθενά αλλού πέρα από την μυρωδιά του λαιμού σου. Αφού όταν θέλω να τιμωρήσω τον εαυτό μου σε μυρίζω λιγότερο.

Νιώθω πως ο έρωτας μου για σένα είναι πιο έντονος από κάθε άλλο συναίσθημα που νιώθω.  Είναι τρελός, ανεξήγητος και παθιασμένος. Ατελείωτος.

Δεν ξέρω πως ζούσα πριν σε γνωρίσω. Το μόνο που ξέρω είναι πως σίγουρα δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα. Δεν μπορείς να καταλάβεις πως είναι να μαγεύεσαι από την φωνή κάποιου. Κρατάω κάθε κουβέντα σου και την επαναλαμβάνω ξανά και ξανά στο μυαλό μου όταν λείπεις.

Όταν δεν σε βλέπω βαριέμαι για αυτό και εκτιμάω κάθε λεπτό κοντά σου.Ακόμα και όταν μαλώνουμε ξέρουμε και οι δύο πολύ καλά πως έχεις ήδη κερδίσει. Πάντα γυρίζω κοντά σου. Ακόμα δεν το έχεις καταλάβει; Έτσι και αλλιώς δεν μπορώ να κάνω και διαφορετικά.

Πως να σου εξηγήσω; Με πόσο κόπο προσπαθώ να καταπιώ όλα αυτά που νιώθω για σένα!  Είναι πιο δυνατό από όσο μπορώ να αντέξω. Ξεχειλίζουν. Δεν μπορώ να σε βγάλω από το μυαλό μου. Ασυναίσθητα έγινες καθημερινότητα για μένα. Ακόμα και να ήθελα να σε βγάλω από αυτήν είναι πάνω από τις δυνάμεις μου. Έχω ξοδέψει αρκετές σελίδες για σένα γράφοντας τα συναισθήματα μου χωρίς συνοχή γιατί μόνο έτσι μπορώ να εξηγήσω την αναστάτωση που μου προκαλείς. Δεν μπορώ να γράψω ούτε μια οργανωμένη παράγραφο για σένα. Γιατί τόσο πολύ με ξεπερνάει όλο αυτό.

Τρελαίνομαι. Τα χάνω. Λέω ξανά και ξανά τα ίδια και πάλι νιώθω πως δεν έχω πει ούτε τα μισά από όσα νιώθω για σένα . Μήπως έτσι είναι τελικά ο έρωτας;Παράφρονας; Ακραίος; Θανατηφόρος; Γιατί εγώ γελάω λίγο και κλαίω πολύ. Όταν φεύγεις πονάω. Κρυώνω. Αποσυντονίζομαι.

Ξόδεψα τόσες γραμμές και ακόμα δεν μπόρεσα να σου εξηγήσω πως νιώθω όταν βλέπω το πρωινό σου χαμόγελο. Από την άλλη άμα δεν το δω; Απλά δεν νιώθω. Βρίσκομαι σε συναισθηματική λήθη. Εσύ είσαι το φως μου. Μπήκες στην ζωή μου σαν τυφώνας και τα άλλαξες όλα. Έσβησες το παρελθόν και άφησες μόνο άδειες σελίδες. Άδειες σελίδες με τις οποίες προσπαθώ έστω στο ελάχιστο να σου εξηγήσω πως νιώθω όταν τα χείλη μας μπλέκονται με τρόπο που μου αρέσει.

Είσαι η έμπνευση μου. Γράφω για τα δύο σου μάτια. Για αυτέ τις μικρές λαμπερές σπίθες που με καίνε. Και για όλες αυτές τις ασήμαντες λεπτομέρειες σου  που προσθέτουν συνεχώς καινούργιες πινελιές στον έρωτα μας.

Όσο με κοιτάς έτσι με αυτά τα μάτια , θα έχω πάντα κάτι να σου εξηγώ. Θα σου εξηγώ ακόμα και αν εσύ δεν μπορείς να καταλάβεις. Για μάτια που όταν με κοιτούσαν, έλαμπαν, για αυτά θα γράφω.

Leave a Response