STORIESΣΧΕΣΕΙΣ

Προς όλα τα λάθη που μίσησα

294views

Καθώς κλείνω τα μάτια θα μπορούσα να διηγηθώ αμέτρητες ιστορίες. Ιστορίες για ανθρώπους που έπαιξαν και τα έχασαν όλα μέχρι να ανοιγοκλείσεις τα μάτια σου. Διηγήματα που έμειναν στο ράφι ενώ αφηγούνται τα λάθη μας. Εκεί πρέπει να παραμείνουν, σκονισμένα για πάντα.

ίσως και να ζούμε σε μία διαρκή νοσταλγία

Για τις στιγμές που ζήσαμε δίχως καμία έγνοια με τους σωστούς ανθρώπους στο πλάι μας. Για τις στιγμές που όσο και αν επιθυμούμε, δεν θα έρθουν ποτέ. Όλη εκείνη η μελαγχολία που είναι σφιχτός κόμπος στον λαιμό. Έτσι είναι οι ανθρώπινες σχέσεις ή έτσι τις καταντήσαμε εμείς. Μια καθημερινή τριβή μεταξύ χαρακτήρων, επιθυμιών, φιλοδοξιών και εγωισμού. Ζούμε μάλλον με αυτή την υπόσχεση. Την υπόσχεση που ασυνείδητα δίνουμε μέσα μας πως βρήκαμε αυτό που αναζητούσαμε τόσο καιρό. Την υπόσχεση που ανυπομονούμε να βιώσουμε πως ο άλλος άνθρωπος θα μας καλύψει τα κενά και τις αδυναμίες μας. Αυτό είναι οι σχέσεις… ένας συμβιβασμός μεταξύ των αναγκών μας και των αναγκών του άλλου. Είναι εκείνη η πικρή ελπίδα πως θα δώσουμε και θα λάβουμε αγάπη.

θα τα καταφέρουμε μαζί

μονάχα μαζί

Και εάν δεν τα καταφέρουμε; Πάντα υπάρχει μέσα μας η προσδοκία πως ίσως κάποτε θα επιστρέψουμε στις χαρούμενες, αγνές στιγμές. Μόνο ο χρόνος αποδεικνύει τα συναισθήματα. Χρειάζεται υπομονή και ψυχική δύναμη που αυτή την στιγμή δεν κατέχω. Κοιτώντας τους τοίχους του δωματίου, καταλαβαίνεις πόσο εγκλωβισμένη είναι η μοναξιά μέσα σου… και πως ο χρόνος δεν γυρίζει ποτέ. Τα τσιγάρα και το αλκοόλ δεν βοηθάνε. Ούτε τα λόγια των γύρω σου… διότι τα συναισθήματα και αυτά τα πολλά που σου λέει η καρδιά σου καθημερινά, διαφέρουν πολύ από την πραγματικότητα που ζεις. Είμαστε μονάδες που γινόμαστε Ένα κάποιες φορές. Και αυτό μας ολοκληρώνει, μας γεμίζει στο έπακρο.

μας κάνει ανθρώπους

Ή τώρα ή ποτέ για τους ανεκπλήρωτους έρωτες, για τις προδομένες φιλίες και για τα λανθασμένα πάθη. Πού μας οδηγεί αυτό το μονοπάτι; Σε κάτι καλύτερο ή στην ύστατη καταστροφή της ύπαρξή μας; Μόνο ο χρόνος θα δείξει. Αυτός και μονάχα αυτός.

ένα πακέτο δεν βγάζει την μέρα πλέον

δεν μου φτάνει και θέλω κι άλλο

στο τελευταίο τσιγάρο πάντα σκέφτομαι εσένα

εσένα και εμένα

εμάς

 

 

Leave a Response