ΛΟΒΣΧΕΣΕΙΣ

Σωστοί άνθρωποι, λάθος στιγμές!

1.01Kviews

Άνθρωποι. Όντα με λογική, στόχους και φιλοδοξίες.

Χρόνος. Ακαθόριστη κίνηση ύπαρξης και γεγονότων.

Και όταν αυτά τα δύο συνυπάρχουν;

Κάθε πρωί που ξυπνάμε κερδίζουμε μια νέα ευκαιρία για όνειρα, για γνωριμίες με ξεχωριστούς ανθρώπους, για ελπίδα σε κάτι πιο όμορφο. Άνθρωποι έρχονται και φεύγουν στη ζωή μας καθημερινά, μερικοί χάνονται, κάποιοι παλεύουν να μείνουν και άλλοι έρχονται απλά σε μία λάθος στιγμή! Τι συμβαίνει όμως όταν αυτοί οι άνθρωποι είναι οι πιο σωστοί; Τι το ιδιαίτερο σε έχει κερδίσει;

 

Είναι αυτά τα πρόσωπα που γνωρίζεις τυχαία στο δρόμο, σε ένα καφέ, σε μια παρέα, σε μια καλοκαιρινή εξόρμηση. Είναι αυτοί που σε γεμίζουν στιγμές ευτυχίας, χαμόγελα, δύναμη όμως οι λάθος συγκυρίες, η λάθος διαχείριση χρόνου, ο φόβος και ο εγωισμός νικάν το εγώ σου και τους απομακρύνουν από τη καθημερινότητα. Τότε είναι η στιγμή που το μυαλό χάνεται στο μονοπάτι του γιατί, του τι έκανα λάθος, του γιατί δεν τα κατάφερα. Τα βάζεις με τον εαυτό σου, με τους γύρω σου, με τις καταστάσεις. Ψάχνεις από κάπου να κρατηθείς λίγο πριν δεχτείς πως μόλις έχασες άλλον έναν σωστό άνθρωπο από τη ζωή σου.

Θυμάσαι τα πάντα από αυτούς,μια συνομιλία που σε ηρέμησε όταν ένιωθες πως όλα γύρω σου καταρρέουν, μια απόφαση που σε βοήθησαν να πάρεις για τη ζωή σου σε μια καρέκλα αεροδρομίου. Θυμάσαι ένα χαμόγελο, ένα τραγούδι, μια συναυλία, ένα μήνυμα, ένα φιλί στη θάλασσα!

 

 

Οι σωστοί άνθρωποι δεν φαίνονται στη στιγμή. Φαίνονται στη διάρκεια. Τόσα πολλά συναισθήματα! Τόσες πολλές σκέψεις! Άραγε τους είπες ποτέ τι σημαίνουν για εσένα; Πόσο σημαντικοί είναι; Εκείνο το κομμάτι της καρδιάς σου, που τους ανήκει ακόμα, είναι ικανοποιημένο με όσα έχεις κάνει, για να τους κρατήσεις; Μήπως δεν προσπάθησες αρκετά; Ερωτήματα, που παγιδεύουν το μυαλό σου συνεχώς, όταν τους βλέπεις τυχαία πάλι σε ένα φανάρι στο δρόμο, όταν ακούς το όνομα τους ή απλά, όταν τους σκέφτεσαι. Κόντρα στη λογική και το συνεχίζω πηγαίνει πάντα η καρδιά και το θυμάμαι. Άνιση μάχη!

Τι και αν χάθηκαν τότε; Ζούνε ακόμα στη καρδιά σου κάθε μέρα. Είναι η έμπνευση και το κίνητρο στην αναζήτηση προς το καλύτερο. Είναι αυτοί που σου αποδεικνύουν πως το καλό υπάρχει. Είναι αυτοί που αθόρυβα εκεί την άκρη του μυαλού σου σου ψιθυρίζουν “προχώρα, θα πετύχεις!”. Είναι αυτοί που κάθε φορά που κλείνεις τα μάτια και ταξιδεύεις με την ιδέα τους χαμογελάς κρυφά.

Δεν μετανιώνεις που τους γνώρισες, ούτε που άλλαξες τη ζωή σου. Δεν μετανιώνεις για τα συναισθήματα. Δεν θα άλλαζες καμία στιγμή και ούτε θέλεις να ξεχάσεις. Σε δένουν μαζί τους στιγμές και ας μη δημιουργείς νέες πλέον. Δεν θυμώνεις, έχεις συγχωρέσει το χρόνο για τη λάθος στιγμή.

Πλέον αποτελούν κομμάτι σου και κανένας χρόνος δεν μπορεί να στο κλέψει. Θα είσαι πάντα εκεί να τους θυμάσαι. Και αν καμιά φορά χάνεσαι μέσα στα ερωτήματα άκουσε το τραγούδι σας, ταξίδεψε στη πρώτη μέρα ή στο πρώτο βράδυ, άφησε τη καρδιά σου ελεύθερη να βιώσει αναμνήσεις. Και όταν όλα γύρω σου μοιάζουν λάθος, θυμήσου πως κάπου εκεί έξω υπάρχει το σωστό, το δικό σου σωστό. Ο δικός σου άνθρωπος που σου έμαθε πώς είναι η ευτυχία. Και αν τώρα τον έχεις χάσει, προχώρα, σκέψου το χαμόγελο του και πέτυχε όλα όσα ονειρεύεσαι! Και ίσως την επόμενη φορά η στιγμή να μη είναι τόσο λάθος!

Leave a Response