ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟΛΙΓΟ ΑΠ'ΟΛΑ

Τύποι συμμαθητών που είχαμε στο σχολείο (Μέρος Α’)

445views

Ξέρω ότι το σχολείο σου λείπει. Σε όλους λείπει. Ακόμη και το πρωινό ξύπνημα, όπου έλεγες “Έλα μάνα, άσε με πέντε λεπτά ακόμα”, πλέον το βλέπεις ως μια ιεροτελεστία που έχει εγκαταλειφθεί. Σου λείπουν οι συμμαθητές σου, η τάξη σου, οι καθηγητές σου ντε! Και επειδή εγώ ξέρω ότι το χρειάζεσαι αυτό το άρθρο, όπως ένα κρυολόγημα, χρειάζεται το PANADOL του, θα στο δώσω. Γιατί σήμερα η νοσταλγία σου θα φτάσει στα all time high της! Σήμερα θα δούμε το πρώτο από τα δύο μέρη, σχετικά με τους τύπους συμμαθητών που, λίγο πολύ, όλοι μας είχαμε στο σχολείο.

1) Ο “Τσε Γκεβάρα”

Μιλάμε για τον επαναστάτη της τάξης. Ο άνθρωπος που αν δεν πηγαίναμε εκδρομή ή μας αναπλήρωναν άλλοι καθηγητές τα κενά που είχαμε, αν έλειπαν κάποιοι συνάδελφοί τους (μολονότι μας συνέφερε αυτό) θα φρόντιζε να τα κάνει όλα λίμπα. Με τον πολιτικό λόγο “Εκδρομή ζητάμε, αλλιώς τα παρατάμε.” και φυσικά τον αείμνηστο λόγο του “Κυρία, κυρία, αυτό είναι άδικο”, τα επιχειρήματα του “Τσε” της καρδιάς μας δεν ήταν αρκετά να μας γλυτώσουν από το να καθίσουμε ήσυχοι. Ωστόσο αυτός, φρόντιζε να κάνει την φασαρία του, είτε πετώντας χαρτάκια στους συμμαθητές του ή φωνάζοντας και γκρινιάζοντας για την βαρεμάρα του.

2) Το “μοντέλο”

Είναι εκείνη η κοπέλα η οποία έμπαινε στην τάξη, δεν έκανε απαραίτητα φασαρία, δεν διάβαζε και ιδιαίτερα, αλλά αυτό που έκανε καλά, είναι να βγάζει σωστές selfie με φίλτρα από το αθάνατο Beauty Selfie και να κάνει εμάς τα αγόρια να κοιτάζουμε σαν “λιγούρια” το μπούστο της. Πάντα ερχόταν με τιραντέ μπλουζάκι, τζιν σορτσάκι ή φούστα και πάντα βαμμένη με κόκκινο έντονο κραγιόν. Αν ένιωθε ότι έφευγε το κραγιόν, ζητούσε πάντα άδεια για να πάει τουαλέτα -και καλά-, προκειμένου να επιστρέψει ανανεωμένη.  Αναρωτιέμαι τι να κάνει αυτό το κορίτσι άραγε τώρα…

3) Ο “Σούπερμαν”

Ο κύριος “τέλειος σε όλα”. Θες τους βαθμούς; 20 και 19 σε όλα τα μαθήματα. Θέλεις δημοτικότητα; Το πιο διάσημο παιδί του σχολείου, που ήταν και ο πρόεδρος του. Θες ποικιλία αθλημάτων; Μπάσκετ, βόλεϊ, ποδόσφαιρο. Ο “Σούπερμαν” μπορούσε να τα κάνει όλα. Έβγαινε πάντα, με την πιο “θεογκόμενα” του σχολείου, ωστόσο, την χώριζε, γιατί ήταν καλό παιδί και εκείνη αλήτισσα, ωστόσο μετά τα έφτιαχνε ξανά μαζί της, από ζήλια, μην του την φάει άλλος μπαγάσας. Τα πήγαινε καλά με όλους, αν και οι περισσότεροι από μέσα τους, τον ζήλευαν, επειδή είχε αυτά που εκείνοι δεν είχαν.

4) Η “ώριμη γυναίκα”

Όλες οι κοπέλες παραδεχτείτε το, ότι περάσατε από αυτήν την φάση. Την στιγμή που είστε Λύκειο και λέτε ότι είστε πλέον ώριμες και έτοιμες να αποφασίζετε για εσάς. Ακούτε Χρήστο Θηβαίο, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και γενικά “ψαγμενιές”, σε αντίθεση με την κακή ποπ που ακούνε “κοριτσάκια”, μιλάτε για τους γκόμενους που έχετε φαντάρους ή για τους μεγαλύτερους σε ηλικία από εσάς που γουστάρετε, γράφετε στο θρανίο σας στιχάκια για τον έρωτα και την ζωή, σαν άλλος Δεγαμινιώτης. Γενικά η φάση σας είναι περίεργη. Ακόμη και selfies βγάζατε σπάνια, γιατί θεωρούσατε ότι οι “γυναίκες ζουν στιγμές και όχι στιγμιότυπα”. Αχ, κόλλησα και εγώ. Μακριά!

5) Η “κλίκα”

Άλλη μια γυναικεία κατηγορία συμμαθητών. Η “κλίκα” ήταν συνήθως μια παρέα 4-5 κοριτσιών, οι οποίες πάντα καθόντουσαν μαζί στα θρανία, 2 στο μπροστά θρανίο και 2 στο πίσω και όταν ήταν έξω, έθαβαν τους πάντες και τα πάντα που δεν τους καθόντουσαν καλά στο μάτι. Όταν είχες την τύχη, να έρθεις στην τάξη και να είναι και αυτές μέσα, σε κοιτάγανε από πάνω μέχρι κάτω, λες και ήρθες με στολή Power Rangers στο σχολείο, ενώ ταυτόχρονα, τα “πηγαδάκια” τους στο μάθημα πάντα προξενούσαν τον εκνευρισμό των υπόλοιπων παιδιών. Τέλος, η “κλίκα” είχε και την αρχηγό της, η οποία υποκινούσε τα νήματα και έπαιρνε τις αποφάσεις για τις υπόλοιπες.

6) Οι “φίλαθλοι”

Τους φιλάθλους πάντα τους είχαμε στο σχολείο μας. Τους πετυχαίναμε άνετα μέσα στην τάξη και συγκεκριμένα, λίγο πριν ξεκινήσει το μάθημα να τσακώνονται για θέματα, όπως το πόσα πρωταθλήματα έχει ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός και το αν ο Messi είναι καλύτερος από τον Ronaldo. Όταν παίζαμε σχολικούς αγώνες, απέναντι σε άλλα σχολεία, πάντα ερχόντουσαν με δυναμιτάκια, τύμπανα και με φρέσκα συνθήματα, για να στηρίξουν την ομάδα, όπως εκείνοι ήξεραν. Μολονότι, οι υπόλοιποι ήμασταν ήρεμοι, εκείνοι ζούσαν το ματς, λες και έβλεπαν το Classico μέσα στο Camp Nou και ούρλιαζαν, όποτε κάποιος από τους δικούς μας, έκανε βλακεία.

7) Το “σπαστικό φυτό”

Μιλάμε για τον τύπο που έκανε τα πάντα για ένα 20. Διάβαζε πολύ, “έγλυφε” τους καθηγητές, λέγοντας τους πόσο όμορφοι, καλοί και γενναιόδωροι είναι, έλεγε πάντα αν έχουμε εργασία ή όχι, ακόμη και αν τα παιδιά είχαμε συνεννοηθεί να μην πούμε τίποτα. Παρ’όλα αυτά, πάντα κατέληγε να έχει γενικό βαθμό 16-17, γιατί η ζωή μερικές φορές χαμογέλαγε και σε εμάς στους νορμάλ ανθρώπους. Τώρα, άμα τον πετύχεις στον δρόμο, θα τον δεις αλλαγμένο και αρκετά πιο χαλαρό σε σχέση με το σχολείο και θα σου πει ότι δεν διαβάζει και ιδιαίτερα στο πανεπιστήμιο του. Τι σου κάνει η εφηβεία ε;

8) O “παράξενος”


Το παιδί που δεν θα μίλαγε πολύ στην τάξη, θα καθόταν πάντα στο τελευταίο θρανίο και πάντα δεν θα έκανε παρέα με κανέναν. Όπως καταλαβαίνετε, ένα παιδί πιο παράξενο από τον STAN. Θα επέλεγε να πάρει το σάντουιτς του και να κάτσει μόνος του στο παγκάκι, απόμερα από τους άλλους και πάντα θα κοίταγε με γουρλωμένο μάτι, όλα τα παιδιά που καθόντουσαν και συζήταγαν μαζί. Όταν τελειώναμε από το μάθημα, το παιδί πάντα θα πήγαινε σπίτι μόνο του και δεν θα έβγαινε ποτέ έξω βόλτα. Εγώ πάντα πίστευα πως αυτό το είδος συμμαθητή ήταν απλώς ντροπαλό και φοβόταν την απόρριψη. Δεν πειράζει. Να είναι καλά το παιδί.

Μέχρι το επόμενο άρθρο, stay tuned στους Passengers
Γιώργος

Leave a Response