ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΦΟΙΤΗΤΙΚΑ

Το τελευταίο εξάμηνο πριν το πτυχίο.

751views

Έφτασε ο καιρός που τελειώνουν τα φοιτητικά χρόνια και ένας κύκλος απ’ τη ζωή σου φτάνει στο τέλος του. Σου μένουν λίγα μαθήματα μέχρι να έχεις στο χέρι σου αυτό που τόσο πολύ ποθούσες να αποκτήσεις απ’ το πρώτο έτος σπουδών, το πτυχίο σου. Δεν μπορείς να καταλάβεις πώς πέρασαν τόσο γρήγορα τα χρόνια, συνειδητοποιείς πως σε λίγο καιρό δεν θα είσαι πια φοιτητής και αυτό σε κάνει να θέλεις να «παγώσει» ο χρόνος και να συνεχίσεις τη φοιτητική σου ζωή. Είχαν δίκιο όταν σου έλεγαν πως τα καλύτερα χρόνια στη ζωή σου είναι τα φοιτητικά, όμως τότε δεν μπορούσες να καταλάβεις γιατί σου το έλεγαν αυτό, αφού δεν το είχες ζήσει.

 Δίνεις βαρύ όρκο στον εαυτό σου πως, παρόλο που είναι τελευταίο εξάμηνο και θέλεις να το ζήσεις όσο περισσότερο γίνεται, θα κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς για να περάσεις και αυτά τα μαθήματα, έτσι ώστε το καλοκαίρι να σε καμαρώσουν στην ορκωμοσία σου. Το πείσμα σου είναι τεράστιο και είναι σίγουρο πως θα τα καταφέρεις και θα κάνεις περήφανους την οικογένειά σου, τους φίλους σου αλλά κυρίως τον ίδιο σου τον εαυτό. Δεν σε πειράζει καθόλου που ενδεχομένως πιεστείς λίγο γιατί όταν ανταμειφθούν οι κόποι σου θα καταλάβεις πως άξιζε όλο  αυτό.

Σκέφτεσαι πώς ήσουν τον πρώτο χρόνο στη σχολή σου και πώς είσαι τώρα στον τελευταίο. Θυμάσαι πόσο φοβόσουν στις αρχές πως δεν θα μπορέσεις να γνωρίσεις καινούργια άτομα και να κοινωνικοποιηθείς, παρακολουθούσες ανελλιπώς όλα τα μαθήματα γιατί σου είχαν πει πως μόνο έτσι θα μπορούσες να τα περνάς. Έβλεπες τα μεγαλύτερα παιδιά να παίρνουν πτυχίο και έκανες όνειρα για το πως θα είσαι εσύ στην αποφοίτησή σου.  Να λοιπόν που τώρα είσαι στο τελευταίο έτος και μάλιστα στο τελευταίο εξάμηνο σπουδών και συνειδητοποίησες πως δεν ήταν τόσο τραγικά τα πράγματα. Έκανες καινούργιες φιλίες, γνώρισες πολλά άτομα από διάφορες πόλεις της Ελλάδας, στη σχολή δεν πήγαινες όλες τις φορές, αλλά με λίγο παραπάνω διάβασμα κατάφερνες να περνάς τα μαθήματα.

 Έφυγες απ’ το πατρικό σου σπίτι όταν ήσουν 18 χρονών και πήρες τη ζωή στα χέρια σου. Πόσες φορές αρρώστησες, δεν ήταν εκεί η μαμά σου να σε φροντίσει και αναγκάστηκες εσύ να προσέξεις τον εαυτό σου, μέχρι να αναρρώσεις; Έμαθες να μαγειρεύεις έστω και απλά φαγητά, αν και πάντα σκεφτόσουν πως σαν το μαμαδίστικο φαγητό δεν έχει. Είχες την ελευθερία να βγαίνεις έξω και να γυρνάς σπίτι ό,τι ώρα ήθελες χωρίς να δίνεις αναφορά, δεν είχες καμία σοβαρή έγνοια και περνούσες καλά ακόμα και όταν άραζες σπίτι με την παρέα σου.

Θα φτάσει λοιπόν και η τελευταία εξεταστική, θα θέλεις να περάσεις όλα τα μαθήματα και το άγχος σου θα έχει φτάσει μέχρι τον ουρανό. Κάθε φορά που θα δίνεις ένα μάθημα θα νιώθεις αμφιβολία για το εάν το πέρασες ή όχι. Το χειρότερο είναι η αναμονή μέχρι να βγουν οι βαθμολογίες στα μαθήματα. Θα μπαίνεις στο σύστημα και θα παρακαλάς μέχρι τελικής πτώσεως να περάσεις όλα τα μαθήματα που σου απέμειναν.  Όταν λοιπόν διαπιστώσεις πως τα κατάφερες και πως παίρνεις πτυχίο, τα συναισθήματα σου δεν περιγράφονται: από τη μία θα νιώθεις χαρά που παίρνεις πτυχίο μετά από μεγάλη προσπάθεια, αλλά από την άλλη θα νιώθεις στεναχώρια που έφτασε το τέλος της πιο ξέγνοιαστης περιόδου της ζωής σου. Το μόνο σίγουρο είναι πως το κλάμα δεν θα λείπει, οπότε προετοιμάσου να χαλάσεις πολλά πακέτα χαρτομάντηλα. Φυσικά δεν πρέπει να ξεχάσεις πόσο σε στήριξε η οικογένεια σου σε όλα τα χρόνια που σπούδαζες και να νιώθεις ευγνωμοσύνη γι’ αυτό.

Φρόντισε λοιπόν να περάσεις όσο καλύτερα μπορείς το τελευταίο εξάμηνο σπουδών, μέχρι να πέσει η αυλαία των φοιτητικών σου χρόνων. Ακόμη και αν έχεις αρκετά μαθήματα μέχρι το πτυχίο, μην απογοητεύεσαι: θα έρθει και η δική σου σειρά να νιώσεις αυτό το συναίσθημα της ανείπωτης χαράς της στιγμής της αποφοίτησης. Για όσους έχετε ακόμα μέλλον μέχρι να τελειώσετε τις σπουδές σας, μην βιάζεστε. Nα ζείτε την κάθε σας φοιτητική στιγμή και να διαβάζετε όσο περισσότερο μπορείτε (ακούγομαι σαν την μαμά σας, αλλά θα καταλάβετε γιατί το λέω, όταν φτάσετε στον τελευταίο χρόνο). Το πτυχίο μας περιμένει!

Leave a Response