STORIESΣΧΕΣΕΙΣ

Τύχη ή αλλιώς… Ξαδέλφια

223views

Οικογένεια. Ίσως από τις λίγες φορές που στο άκουσμα μιας λέξης στριμώχνονται χιλιάδες συναισθήματα. Στριμώχνεται το εγώ σου, οι αναμνήσεις σου, τα όνειρα σου. Είναι αυτή η παρέα που δεν έχεις επιλέξει και όμως αγαπάς περισσότερο από κάθε άλλη. Είναι αυτή η τρέλα, που όσο και να σε θυμώνει μερικές φορές, πάντα θα την ψάχνεις τις στιγμές που όλα γύρω σου θα μοιάζουν δύσκολα. Αν αναρωτιέσαι τώρα ποιος μπορεί να καταλάβει καλύτερα όλα όσα περνάς μέσα σε αυτήν την ιστορία, είσαι τυχερός αν το μυαλό σου επιλέξει τα ξαδέλφια σου.

 

Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σου ήρθε στο μυαλό; Είμαι σίγουρη μια στιγμή ξεγνοιασιάς, ένα παιχνίδι γύρω από τον καναπέ της γιαγιάς ένα Σάββατο, ατέλειωτες ώρες συζήτησης, όνειρα που θα πραγματοποιήσετε μαζί όταν μεγαλώσετε. Λίγο μεγαλύτερα, λίγο μικρότερα, τα ξαδέλφια σου είναι οι πρώτοι άνθρωποι με τους οποίους επέλεξες να δημιουργήσεις στιγμές. Ακόμα θυμάσαι το πρώτο σας καλοκαίρι, τα παιχνίδια στη θάλασσα και ας είχε περάσει η ώρα, τους πύργους για τις γοργόνες που φτιάχνατε από άμμο. Όλα είναι ακόμα εκεί, στο πιο όμορφο μέρος του μυαλού σου.

 

Κάποτε λέγατε “Εμείς, όταν μεγαλώσουμε, θα περάσουμε στη σχολή που θέλουμε και θα μείνουμε μαζί. ” Για δες τώρα. Τα έχετε καταφέρει. Έχετε ξεκινήσει την ενήλικη πλέον ζωή σας. Μοιράζεστε το ίδιο δωμάτιο, το ίδιο κρεβάτι, τα ίδια όνειρα, την ίδια θέληση να πετύχετε. Μακριά από το σπίτι όλα φαίνονται να σε δυσκολεύουν στην αρχή. Τα ξαδέλφια σου όμως είναι εκεί. Είναι η μεγαλύτερη ξαδέλφη που πάντα θα σε προσέχει σαν τη μαμά σου και πάντα θα την εμπιστεύεσαι, είναι και αυτή που έχετε την ίδια σχεδόν ηλικία και στα μάτια της μπορείς να δεις το άλλο σου μισό, είναι και ο ξάδελφος σου, που πάντα θα σε ξεμπλέκει, όταν τον χρειάζεσαι.

 

 

Ξέρεις γιατί τους αγαπάς τόσο πολύ; Γιατί μαζί τους μπορείς να είσαι ο εαυτός σου. Σε έχουν να δει να γελάς σαν μικρό παιδί και να ενθουσιάζεσαι, να δακρύζεις και να αγχώνεσαι για αυτήν την εργασία που πρέπει να παραδώσεις αλλά δεν βγαίνει, να φοβάσαι για το μάθημα που μάλλον δεν θα καταφέρεις να περάσεις. Είναι η πρώτη αγκαλιά, όταν γυρίζεις σπίτι από μια κουραστική μέρα, είναι το ξενύχτι σου, όταν απλά θέλεις να ξεφύγεις, είναι το καλοκαίρι σου και οι χιλιάδες αναμνήσεις σας.

 

Τώρα, θα συνεχίσεις να μεγαλώνεις. Θα τελειώσεις τις σπουδές σου, θα ταξιδέψεις, θα γνωρίσεις ανθρώπους, θα ζήσεις. Ίσως χαθείτε, θα κάνεις καιρό να μάθεις νέα τους, θα τους ψάξεις στα δύσκολα, όμως δεν θα σε περιμένουν πια στη κουζίνα, για να αναλύσετε με τις ώρες τα προβλήματα σας. Θα είναι όμως στο μυαλό σου. Ναι! Σε αυτό το γνωστό σημείο με τις γοργόνες, ξέρεις! Θα σας δένει για πάντα το σπίτι της γιαγιάς, και αυτές οι φοιτητικές στιγμές. Και αν τώρα χαμογελάς, είναι γιατί κατά βάθος ξέρεις, πως είσαι τυχερός που έχεις τέτοια ξαδέλφια! Τους χρωστάς ένα “ευχαριστώ” και ένα “Σ’αγαπώ”. Κάν’το!

Leave a Response